Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που ακούμε από γονείς είναι:
«Δεν συνεργάζεται… γιατί;»
Δεν ακούει, δεν ακολουθεί οδηγίες, αντιδρά, λέει “όχι” σχεδόν σε όλα.
Και κάπου εκεί γεννιέται η ανησυχία, η κούραση ή και η ενοχή.
Η μη συνεργασία όμως σπάνια είναι θέμα πείσματος.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι **τρόπος επικοινωνίας**.
Ένα παιδί μπορεί να μη συνεργάζεται γιατί:
- δεν καταλαβαίνει πλήρως τι του ζητείται
- δυσκολεύεται να εκφράσει αυτό που νιώθει
- αισθάνεται πίεση ή ανασφάλεια
- κουράζεται εύκολα
- δεν έχει ακόμη αναπτύξει τις δεξιότητες οργάνωσης και αυτορρύθμισης
Όταν ένα παιδί δεν έχει τα “εργαλεία”, η συμπεριφορά γίνεται το μήνυμα.
Η συνεργασία δεν διδάσκεται με επιμονή ή τιμωρία.
Χτίζεται μέσα από:
- σαφή και σταθερά όρια
- προσαρμοσμένες προσδοκίες
- κατανόηση του αναπτυξιακού σταδίου
- ενίσχυση της σχέσης με τον ενήλικα
Όταν αλλάζουμε τον τρόπο που βλέπουμε τη συμπεριφορά, αλλάζει και ο τρόπος που ανταποκρινόμαστε σε αυτήν.
Και τότε, πολλές φορές, το παιδί αρχίζει να συνεργάζεται — όχι γιατί “υποχώρησε”, αλλά γιατί **νιώθει ότι το καταλαβαίνουν**.
Στο ΔΡΟΜΗΜΑ, κάθε συμπεριφορά αντιμετωπίζεται ως πληροφορία.Όχι ως ταμπέλα.
Γιατί πίσω από τη μη συνεργασία, υπάρχει πάντα κάτι που αξίζει να ακουστεί.
Η ομάδα του ΔΡΟΜΗΜΑ